از دفتر یک دایناسور

تکنولوژی نمی گذارد ما به حال خودمان باشیم. تا می آییم  به یک چیزی عادت کنیم، چیز دیگری جایش را می گیرد. مدام حس نا امنی بهمان می دهد.

/ 10 نظر / 7 بازدید
مسعود میرقادری

من اصلا صاحب نظر نیستم ولی این سبک شعر انگار خیلی وابسته به نحوه خوندنشه. انگار باید خواننده خودش مکثهای لازم رو برای یکسان کردن وزن ایجاد کنه. درست متوجه شدم؟ ........ درود بر شما در شعر مدرن نزدیک بودن به زبان معیار بیشترین اهمیت را دارد و با دانستن وزن می توان چنین شعری را هم از لحاظ عروض به درستی خواند از توجهتان سپاس گزارم

مادمازل ایکس

موجز ومفید.واقعا همینطوره.مثل بعضی ادمها که تاباهاشون خو میگیری میروند..

مادمازل ایکس

موجز ومفید.واقعا همینطوره.مثل بعضی ادمها که تاباهاشون خو میگیری میروند..

حسنا

تکنولوژی گوساله ی سامری ست؟

مهدی

مثلا باید بشود عصای دستمان آن وقت شده بلای جانمان!

دارل

همون بهتر که عادت نکنیم به هیچی سلام بد نیستم ... اگر که بیهده زیباست شب برای که زیباست شب؟ برای چه زیباست شب؟

دکتر پرتقالی

گاهی دلمان می خواد برویم سفر و 50 سال بعد برگردیم و ببینیم زنمان با گیسهای سفید منتظر ماست

مجید

وضعیت مدرن حتی برای یقین ها هم جایی نمی گذاردو دائما شک و احتمال را پیش می کشد.

یه عاشق

سلام موفق باشی به منم سر بزن یادت نره[خنثی][عینک]