این خانه سیاه است

زمامداران یک مملکت مثل پدر خانواده اند. دقیقا به همون نحوی که اگر پدرت آدم درستی باشه افتخار می کنی، اگر نه سر افکنده ای. همون طوری که گاهی خودت می دونی پدرت خوب نیست، ولی دلت نمی خواد غریبه ها اینو بگن. همون شکلی که وقتی پدرت وحشتناکه و از خونه فرار می کنی، هر ساعت آرزو می کنی کاش کمی، فقط کمی بهتر بود و تو برمی گشتی، چون می دونی که هیچ جا خونه خود آدم نمی شه.

/ 7 نظر / 7 بازدید
فرزانه

وقتی هم میمیرن خجالت میکشی براشون مرثیه بگی

هما

این شکلات خیلی تلخ بود

مهرزاد

آره یه جورایی موافقم سلام the sunset limited رو از دست نده

مهرزاد

گردباد رو هم دیدم نفهمیدم جرا بهش گفته بودی زنجیری

همساده قدیمی و با معرفت

پدر طاهر می گه: غریبی سخت مرا دلگیر داره فلک برگردنم زنجیر داره فلک از گردنم زنجیر بردار که غربت خاک دامنگیر داره

تیر

و همه ما یه بخشی از اون پدر رو توی ژنمون داریم و همرامون آوردیمش....اینه که بده برای ما جهان سومی ها که هنوز باید دولتها مثل پدر ا اداره مون کنن...چون هنوز بالغ نیستیم.