پررنگترین احساسی که تمام این سالها تجربه کرده ام وحشت است.حس اینکه زیر پایم خالیست، با سرعت فرو می روم و حتی بوته خاری برای چنگ زدن نمی بینم.

حس اینکه نمی توانم،فلجم و نیروی من برای مقابله با این فرورفتن ناچیز است.

واین شگفتی برای من باقیست که چگونه خاکیست که زیر پای من سست است و دیگران روی آن راه می روند و می دوند و بالا می روند.

و من همچنان معلق در زیر خاک به دنبال خدای گمشده می گردم.

  
نویسنده : سولماز ; ساعت ٤:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱٠/۱٧
تگ ها :