هیاهو برای هیچ

همان بهتر که اکران نشد.واقعا مصائب یک نوازنده درجه سه معتاد عرق خور چه جذابیتی برای بیننده دارد؟با آن صحنه های مشمئز کننده تزریق و کلونی کارتن خوابها.
واقعا مهرجویی این فیلم را ساخته است؟اگر بگویید کیمیایی راحتتر باور می کنم!همان دیالوگهای شعاری و مضامین کلیشه ای نارفیقی و خیانت و کرم بی حد علی که در عین گرسنگی غذایش را برای ولگردها لقمه می گیرد.صحنه ای که تکرار خیلی ضعیفی از بعضی از سکانسهای زیر نور ماه می تواند باشد.
پدر و مادر علی متهمند که نوازندگی پسرشان را تایید نکرده اند و سهمش را از ارث پیش پیش نمی دهند.زن علی وظیفه دارد به هر نحوی شده با اعتیاد و بیکاری او سر کند و وقتی او را رها می کند به سقوط بیشتر او دامن می زند.
اگر فیلم همان اول کار اکران می شد تنها طرفدارانش احتمالا علاقمندان به فیلمهای هندی و کیمیایی بودند.ممنوعیت به شهرت و محبوبیت آن بیهوده دامن زد.   
نویسنده : سولماز ; ساعت ٤:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/۱٧
تگ ها :