لطف الله نیشابوری

طالعی دارم آنکه از پی آب                       گر روم سوی بحر بر گردد

ور به دوزخ روم پی آتش                          آتش از یخ فسرده تر گردد

ور ز کوه التماس سنگ کنم                     سنگ نایاب چون گهر گردد

اسب تازی اگر سوار شوم                        زیر رانم روان چو خر گردد

این همه حادثات پیش آید                        هر که را روزگار بر گردد

با همه نیز شکر باید کرد                        که مبادا از این بتر گردد

 

 

 

 

  
نویسنده : سولماز ; ساعت ۸:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/۱٤
تگ ها :