my dear apartment

ساکنین قبلی‌ این ‌خونه حتما آدمهای خیلی‌ شادی بودند. حس می‌کنم درو دیواره این ‌خونه پر از احساس خوبه. آرامش توی کابینت ها، کمدها، کشوها قایم شده، وسط اون همه کهنگی و رنگ و رو رفتگی. تو خیابون‌های تورنتو اگه چشمتو ببندی و انگشتت رو شانسی به سمت کسی‌ بگیری، احتمال هفتاد درصد به بالا هندیه. کلا همه هندین! مستاجر‌های قبلی‌ هم از این قاعده مستثنی نبودن. از نوع کرو کثیفش هم بودن. ولی‌ شادی شون انقدر زیاد بوده که موقع اسباب کشی‌ از در خونه ردّ نشده. کمیش جا مونده برا ما. ما که کلا بهونه‌ گیریم و سختگیر.

  
نویسنده : سولماز ; ساعت ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/٥
تگ ها :